Od I do V Niedzieli Wielkiego Postu, czyli od 22.02.2026 do 22.03.2026 w dolnym kościele Bazyliki
św. Franciszka miało miejsce historyczne wystawienie jego relikwii. Wydarzenie to upamiętniło 800-lecie śmierci Świętego (1226 – 2026).
10 lat przed swoją śmiercią w 1216 roku św. Franciszek przybył w pielgrzymce pokutnej do Groty św. Michała Archanioła. Nie czuł się godny wejść do Groty poświęconej przez samego Księcia Wojsk Niebieskich. Zatrzymał się na progu świątyni na modlitwie i w kamieniu wygrawerował znak krzyża: T (Tau)
Św. Franciszek miał szczególny kult i nabożeństwo do naszego Patrona: tuż po Uroczystości Wniebowzięcia NMP rozpoczynał 40-dniowy post, przygotowując się do Święta św. Michała Archanioła.
Te okoliczności zachęcały nas do złożenia „rewizyty” Świętemu od stóp św. Michała Archanioła. Potwierdzenie niejako odczytałyśmy w momencie przybycia do nas dwóch sióstr: s. Lucyny Wajda i s. Elwiry Reguła, które również wyraziły chęć złożenia wizyty św. Franciszkowi.
W dniu 09.03.2026 rano po Mszy św. wyruszyłyśmy samochodem do Asyżu. Razem z naszymi Gośćmi pojechały s. Urszula Szot i s. Edyta Golińska. W godzinach popołudniowych dotarłyśmy do Rivotorto – dzielnicy Asyżu, leżącej u podnóża miasta, do klasztoru Sióstr Kapucynek Najśw. Serca Jezusa, gdzie zatrzymałyśmy się tej nocy. Wspólnotę Sióstr Kapucynek stanowią 3 siostry Polki.
Z domu Sióstr wyruszyłyśmy pieszo (20 min drogi) do kościoła św. Damiana, gdzie o godz. 17:00 uczestniczyłyśmy w Nieszporach i Adoracji Eucharystycznej. Piękne śpiewy psalmów były dopełnione przepięknym śpiewem ptaków, które również dołączyły do liturgii.
Wieczorem natomiast pojechałyśmy do Bazyliki św. Franciszka, gdzie miało miejsce czuwanie dla osób konsekrowanych i oddanie czci Świętemu z Asyżu. Nasz udział w tym wydarzeniu był możliwy dzięki pomocy o. Andrzeja Buzora – franciszkanina, który w tych dniach przebywał w Bazylice, służąc pomocą jako spowiednik. Normalnie bowiem były konieczne internetowe rezerwacje miejsc.
W czasie czuwania, w medytacji nad życiem sw. Franciszka, zostało ono porównane do ziarna, jakie narodziło się z nawrócenia Świętego, kiedy to Pan przemienił jego serce poprzez spotkanie z ubogimi
i z Chrystusem Ukrzyżowanym. Stając przed trędowatym i Chrystusem Ukrzyżowanym z kościoła San Damiano, Franciszek odkrył Boga pokornego i bliskiego, który kocha aż do oddania Siebie. Z tego spotkania narodził się nowy człowiek, zdolny wielbić Boga, czuć się synem umiłowanym i rozpoznać w każdym człowieku brata. To jest dziedzictwo, jakie św. Franciszek zostawił nam: wracać zawsze do ubogich
i do Chrystusa Ukrzyżowanego jako podstawowe kryterium życia chrześcijańskiego.
Także pozdrowienie św. Franciszka: „Niech Pan Cię obdarzy pokojem” – to nie tylko formułka, ale to program życia, jak to okreslił papież Leon XIV w liście skierowanym do Zakonu Franciszkanów.
Nazajutrz, wczesnym rankiem wyruszyłyśmy ponownie do Bazyliki św. Franciszka, by wziąć udział w Jutrzni
i Godzinie Czytań przy relikwiach. Następnie przeszłyśmy do górnego kościoła na Eucharystię w czasie której jedna z intencji była celebrowana za nasze Zgromadzenie.
Po Mszy św. nawiedziłyśmy jeszcze Kościół della Spogliazione (czyli ogołocenia św. Franciszka),
gdzie spoczywają relikwie św. Carla Acutisa oraz Bazylikę św. Klary. W godzinach południowych wróciłyśmy do Sióstr Kapucynek na śniadanie i zabranie swoich rzeczy, po czym wyruszyłyśmy w drogę powrotną
do Monte Sant’Angelo.
Z Asyżu przywiozłyśmy ziarenka do zasiania w glebie. Otrzymują je wszyscy Pielgrzymi, przybywający
do św. Franciszka. Ziarno to jest symbolem jego życia, które wrzucone w glebę 800 lat temu, obumarło,
ale wciąż przynosi plon obfity.
s. Edyta Golińska
