Uroczystości pogrzebowe śp. s. Mieczysławy (1926–2026)

28 lipca 2026 roku w Domu Macierzystym w Miejscu Piastowym odbyły się uroczystości pogrzebowe
śp. s. Mieczysławy Marii Kozioł.

Mszy Świętej pogrzebowej przewodniczył ks. Tadeusz Musz, przełożony Księży Michalitów ze wspólnoty
w Miejscu Piastowym na Górce, natomiast homilię wygłosił ks. Józef Groński. W koncelebrze uczestniczyli księża michalici ze wspólnot zakonnych w Miejscu Piastowym i Krośnie, a w uroczystościach pogrzebowych także rodzina Zmarłej oraz siostry ze wspólnot zakonnych.

W homilii ks. Józef, nawiązując do słów św. Pawła, które uczynił mottem rozważania: „Nikt z nas nie żyje dla siebie i nikt nie umiera dla siebie; jeżeli bowiem żyjemy, żyjemy dla Pana, jeżeli zaś umieramy, umieramy dla Pana” (Rz 14,7–8), podkreślił, że z wdzięcznością Bogu dziękujemy za dar długiego, stuletniego i duchowo bogatego życia s. Mieczysławy. Chrystus powołał ją do życia zakonnego, a ona wiernie odpowiedziała na Jego wezwanie, dojrzewając do świętości poprzez codzienną, cichą służbę, krzyże i cierpienia.

W słowie pożegnalnym Matka Generalna Maksymiliana Ciepała przypomniała, że s. Mieczysława przez wiele lat przygotowywała się na spotkanie z Panem, modląc się o dobrą śmierć. Jej stuletnią ziemską pielgrzymkę podsumowują słowa Apokalipsy: „Błogosławieni, którzy w Panu umierają… niech odpoczną od swoich trudów, bo ich czyny idą wraz z nimi” (Ap 14,13).

Podziękowała s. Mieczysławie za świadectwo życia pełnego pokory, wierności i wdzięczności oraz za pozostawione osobiste wyznanie: „Jestem na miejscu, w którym pragnęłam być…” Ufamy, że Pan przyjął ją do swojego domu, a święci Aniołowie, którym wiernie służyła w duchowości michalickiej, poprowadzili ją na wieczną ucztę w domu Ojca.

Po zakończeniu liturgii żałobnej w kaplicy zakonnej ciało śp. s. Mieczysławy zostało odprowadzone
w procesji na pobliski cmentarz. Obrzędom ostatniego pożegnania w kaplicy i na cmentarzu przewodniczył ks. Kazimierz Radzik CSMA.

Dobry Jezu, a nasz Panie, daj Jej wieczne spoczywanie…