Dnia 27 września br. w Miejscu Piastowym odbyła się uroczystość Stulecia poświęcenia kaplicy Matki Bożej Królowej Korony w Polskiej.
Przed liturgią s. Alicja Roś – wikaria generalna – przybliżyła zebranym historię powstania i poświęcenia kaplicy oraz ukazała, jak na przestrzeni lat zmieniała swój wygląd, aż do obecnego stanu.
Na początku uroczystej Eucharystii Przełożona Generalna m. Maksymiliana Ciepała serdecznie powitała wszystkich zgromadzonych – w tym księdza arcybiskupa, kapłanów, zaproszonych gości – i skierowała do nich okolicznościowe przesłanie.
Mszy Świętej przewodniczył ksiądz biskup Adam Szal, który w homilii podkreślił wdzięczność za stulecie kaplicy. Przypomniał, że umieszczenie w niej obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej było wyrazem wiary w Jej królewską godność. Zauważył także, że ks. Bronisław Markiewicz i ludzie jego czasów dobrze rozumieli, iż Maryja zasługuje na tytuł Królowej Korony Polskiej – tytuł ten trwał w sercach Polaków nawet w okresie, gdy nie było Polski na mapie Europy. Biskup zaznaczył, że Matka Boża jest szkołą cnót i prowadzi do świętości, a prawdziwa cześć oddawana Jej zawsze prowadzi do Chrystusa.
W uroczystości uczestniczyli także kapłani, którzy koncelebrowali Mszę Świętą z ks. arcybiskupem:
- ks. Leszek Przybylski – radca generalny Księży Michalitów,
- przełożeni domów zakonnych z Górki i z Miejsca Piastowego: ks. Tadeusz Musz CSMA i ks. Andrzej Żarkowski CSMA, wraz ze współbraćmi: ks. Zbigniewem Baranem i ks. Józefem Grońskim,
- ks. Andrzej Mroczkowski – proboszcz z Miejsca Piastowego,
- ks. Jakub Kostrząb – sekretarz metropolity przemyskiego,
- ks. Marek Wasąg – ze Wspólnoty Miłości Miłosiernej z Polańczyka,
- ks. prałat Jan Folcik – rodak z Miejsca Piastowego.
Radość świętowania z licznie zgromadzoną wspólnotą z Miejsca Piastowego dzieliło wielu czcigodnych gości, którzy przyczynili się do upiększenia kaplicy. Było to jednak przede wszystkim święto Zgromadzenia – na uroczystość przybyły siostry z wielu placówek w Polsce.
Po Komunii Świętej wybrzmiał hymn uwielbienia Boga za wszystkie łaski i dary otrzymane przez pokolenia sióstr, które modliły się i wzrastały w tej stuletniej kaplicy. Dla wielu michalitek jest to miejsce szczególnie cenne i duchowo ważne – miejsce dojrzewania w charyzmacie michalickim.
